Nakakulong na Diwa: isang rebyu sa SELDA


Nitong nakaraan, matapos mapanood ang Transformers 2 sa wakas, at ang bagong Harry Potter and the Half-Blood Prince, nagpasya akong subukan naman ang Pinoy indie. Dalawa ang pinanood ko, pero isa-isa lang muna ang kwento.

selda

Itong ikukuwento ko at uuriratin ay ang SELDA na pinagbibidahan nina Ara Mina, Sid Lucero, at Emilio Garcia. Kwento ito na umiinog kay Sid Lucero bilang Rommel, isang taong nakakulong sa pisikal na mundo at sa sariling katauhan din niya. Maganda ang takbo ng istorya, kahit medyo mahaba sa dalawa’t kalahating oras dahil may mga eksenang maari pa sanang paikliin o alisin na mismo.

Bumungad ang eksena sa dalawang taong naghihintay, si Ara Mina bilang Sita naghihintay sa karelasyong si Sid at isang bata sa kalsada na naghihintay lamang ng pagkakataon na maitakbo ang bag ni Ara Mina. Habulan ang sumunod na eksena, habulan ng dakilang boypren at ng batang isnatser na nauwi sa malagim na katapusan. Nabangga ang bata sa pagtawid sa kalsada at dumiretso naman sa kulungan ang binata.

Sa kulungan, maraming bagay ang ipinakita at bahagyang sinaling ng kwento. Una, ang hirap ng buhay sa kulungan. Ikalawa, ang malupit na pagtatrato ng kapulisan, o ng hepe partikular sa kwentong ito, sa mga preso. Ikatlo, ang pagmamalupit ng preso sa kapwa preso. Ikaapat, ang mga pagbabagong mangyayari sa iyo dahil sa karanasang ito.

Ipinakita dito ang paraan ng pagkain ng mga preso, ang pasilyo bilang mess hall nila. Hindi rin syempre nakaligtaan ang marumi at nakakasukang kalagayan ng sanitasyon sa loob. Isang palikuran na nag-uumapaw man sa dumi ay kailangan mo pa ring gamitin dahil wala namang ibang pagpipilian. Maliit na selda ng lima katao kahit apat lamang ang tulugan Si Rommel ang nakaduyan dahil siya ang pinakabaguhan.

Pagpasok pa lamang ni Rommel sa kulungan, eksena na si Michael de Mesa bilang sigang hepe. Kitang-kita kung paano ito nagpo-power trip sa mga nasa loob. Isang kontradiksyon sa sarili niya mismo, relihiyosong nagsasambit ng mga kataga sa bibliya ngunit umaastang panginoon din sa loob ng rehas.

Ngunit kung inaakala mong nakahanap ka na ng kakampi sa mga kapwa mo preso, nagkakamali ka. Tulad sa buhay sa labas, iba-iba ang aktitud dito – kapit sa patalim, matira ang matibay, patangay lang sa agos kung di mo kayang sumalungat. Ngunit nagmatigas si Rommel at pinagbayaran niya ito.

At ang pinakamahalaga, ang pagbabagong magaganap sa sarili mo. Sa dami ng karanasang pinagdadaanan ngmga kapwa preso, nabubuo ang ugnayang hindi pinaplano. Hindi naging ligtas dito si Rommel at taglay niya ito hanggang sa makalabas siya. Mahusay ang daloy ng kwento hanggang dito – makatotohanan, sariwa, emosyunal. Maging ang pagganap ng mga artista ay hindi matatawaran.

Dito na medyo gumulo.

Sa kanyang paglabas, nagbuo sila ni Sita ng pamilya at pinili ang tahimik na buhay sa bukirin. Hindi siguro sapat ang pananaliksik ng nagsulat nito tungkol sa buhay ng magsasaka. Tanghali nang gumising si Rommel, mataas na ang araw kung pumunta ng bukid. Pagkakain sa tanghali, matutulog, at pagkagising nama’y uuwi na. Pagdating naman sa bahay, sasakay ng kanyang duyan at matutulog muli habang hinihintay ang tawag sa hapunan. May naging malapit na kapwa preso si Rommel noon, si Esteban, at sa paglaya nito, tinunton ang bahay niya sa probinsya. Doon ito nakitira sa maliit na bahay ng mag-asawa, kung saan, kurtina lamang ang pagitan ng mag-asawa at ng kanilang bisita. Dito na napatotohanan ang hinala ko, may relasyon ang dalawang dating preso ala-Brokeback Mountain. Nagpupunta sila sa bukid at inaabot ng gabi doon. Mayroon silang relasyon na kadalasa’y di na kailangan pang mag-usap para magkaunawaan. Umabot sa puntong hindi na kayang panindigan ni Rommel ang kanilang relasyon dahil naguguluhan siya sa kanilang sitwasyon. Sa kanyang galit na pagtatabas ng damo, aksidenteng tinamaan ang anak na naglalaro sa damuhan.

Sa madaling sabi, naputol ang relasyon ng dalawang lalaki at nanaig ang relasyon ni Rommel at Sita, sa paglisan ng bisita sa mag-asawa at sa problema. Sa tingin ko’y dalawang magkaiba ngunit magkaugnay na kwento ito. Ang unang bahagi ay maaari na sanang makatindig sa sarili nito. Buhay sa selda, buhay ng preso. Literal na pagbibigay-hugis sa pamagat nitong Selda. Ang ikalawa ay maaari din makatindig sa sarili nito. Maaari sanang nagbigay lang ng maikling kasaysayan sa naging kalikasan ng relasyon ni Sid at ni Emilio, bago tumungo sa kasalukuyang relasyon nila kasama ang asawa ni Rommel. Dito maaaring matalinhagang Selda na ang pinag-ukulan ng kwento.

Bunsod ba ang kwentong ito ng tunay na kamulatan sa mga dinadanas at sikolohiya ng mga bakla? O bunsod lang ba ito ng pagiging uso ng mga pelikula tungkol sa mga bakla?

 Kung ako ang tatanungin, irerekomenda ko pa rin ang pelikulang ito, ngunit laging may kakambal na pasubali. Maganda ang pagkakagawa, mahuhusay ang pagganap ng mga artista at sa esensya, isang kwento pa rin ng paghahanap sa kaligayahan at sa sarili.

Advertisements

1 Puna

Filed under bakanteng oras

One response to “Nakakulong na Diwa: isang rebyu sa SELDA

  1. Sudie

    Sa Amerika:. . John:Whats Pinoy TV???. . Peter: I dont know,? but do you know TFC???. . John: Of Course mate!!! It is the best network Worldwide!!!!….. visit http://goo.gl/HNBgn to watch pinoy tv shows

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Baguhin )

Connecting to %s