Commonwealth Avenue: Biyaheng Langit


Kapag sinabi nating biyaheng langit ang isang sasakyan, sinasabi nating malapit ito sa aksidente
at maaaring sa langit na ang punta ng lahat imbes na sa sadyang pupuntahan. Maswerte nag kung puro pa-langit ang pasahero ng sasakyan na iyon! haha! Pero, nasubukan niyo na bang maglakbay sa Commnwealth Avenue? Madalas ko itong binabagtas pero hindi ibig sabihin na sanay na ako sa pagbibyahe dito. Dito, hindi lang iisa, kundi napakarami ng sasakyang kunwaring patungo sa EDSA, Cubao, Alabang, Quiapo, atbp, pero sa totoo’y biyaheng langit ang pasada.

Sa lapad na kayang akomodahin ang walong (o sampu pa nga) linya ng sasakyan,mas malapad na ito sa Epifanio Delos Santos Avenue o EDSA. Mayor na daluyan ito ng trapiko ngayon, di tulad noong mga nakaraang dekada na iilan lamang ang sasakyan na dumaraan dito. Sa pag-unlad at paglaki ng populasyon ng Novaliches at Fairview, dumami rin ang sasakyang araw-araw na bumabagtas sa Commonwealth Avenue. Dagdagan mo pa ng pagbubukas ng Novaliches sa mga sasakyan na magbibyahe patungong hilagang bahagi ng bansa sa pamamagitan ng NLEX.

Sa paglapad at pagluwag ng kalsadang ito ay siya namang pagdalas ng mga aksidente sa kahabaan nito. Hindi minsang may napabalitang naholdap, nasagasaan o nagbanggaan sa lugar na ito. Kung naglalakbay kayo rito mauunawaan niyo ang sinasabi ko.

Takaw aksidente ang kahabaan ng Commonwealth Avenue. Una, dahil sa likas na lapad nito. At ikalawa dahil sa paligid nito.

Kung biyaheng langit ang mga sasakyang dito, ganun din ang kahabaan mismo ng Commonwealth Avenue. Salit-salitan kasi ang mga lugar dito, may residensyal, may komersyal, tapos residensyal ulit at komersyal na naman. Tahanan ito ng napakaraming informal settlers (politically correct term na mas kilala bilang mga iskwater). Kaya naman laging may nasasagasaan. May mga tawiran naman tulad ng nagkakailang overpass. May ilang alangin ang pinaglagyan nito at hindi naman talaga madalas na tinatawiran. Ngunit may ilan din namang sadyang nakasanayan (nakatamaran na) ng mga tao na sa under ng overpass dumaan. Sumalangit nawa ang kaluluwa nila.

scream mirror

Isang beses, saksakan ng trapik mula Litex. Usad pagong na may pilay ang dalawang paa ang trapiko nung araw na iyon. Bulung-bulungan na ng mga pasahero na baka may banggaan sa unahan kaya napakatrapik. Maya-maya’y may napansin kaming maliit na sasakyan, parang AUV na may wang-wang sa tutok pero hindi naman nagwawangwang. Singit ito ng singit sa kung saang singit. Shaggy  (shagilid) ang buhok ng drayber nito. May pailan-ilan pa nang buhok sa tuktok na lalong nagpatingkad lamang sa makintab nitong ulo. Payat na payat ang drayber, mukhang bangkay sabi ko nga, hindi naman sa pagmamaliit. Pero nang makita namin ang pangalan sa gilid ng sasakyan, ambulansya pala ng punerarya ito. Seryosong aksidente pala ito, hindi lang basta nasagi at nagasgasan ang pintura ng mamahaling kotse. Pagtapat namin sa pinangyarihan, nanggaling na doon ang ambulansya ng punararya at wala nang katawang nakahandusay. Ngunit bakas pa ang trahedyang naganap sa naiwang tsinelas at nagkalat na gulay mula sa nabitawang pinamalengke. Noong araw na iyon, dalawang buhay ang nautas, ang ina at ang batang kanyang dinadala.

Nabanggit ko na kanina na napakaraming sasakyan ang kasya dito. Pero sa maniwala kayo’t sa hindi, punum-puno pa rin ito tuwing umaga at gabu kung kailan oras ng pagpasok o pag-uwi ng mga manggagawa, estudyante at empleyado. Dito na pumapasok ang aksidente. Sa pagmamadali dumating sa paroroonan, kanya-kanyang diskarte ang mga drayber, lalo ang mga pampublikong sasakyan na naghahabol ng mga pasahero para madagdagan ang kita. Suksok dito, suksok doon. Hala! hindi mo na maintindihan ang direksyon, lalo ng mga bus (SAFEWAY AT JELL TRANSIT!) dahil nagpapagewang-gewang na ito sa kahahanap ng butas na malulusutan, saka haharurot pasulong.

Naiisip ko tuloy, mali yata ang nasakyan ko, hindi pala pa-Quiapo itong bus, kundi biyaheng langit sa bilis. Ganun pala ang pakiramdam ng biyaheng langit. Sinasampal-sampal ka ng buhok mo (o buhok ng katabi mo na walang pakialam sa’yo). Hindi ka makahinga sa nerbyos. Namamawis ang kamay mong nakakapit nang mahigpit sa estribo. Hilong-hilo ka na rin sa pabigla-biglang pag-abante at pagpreno, pagkanan at pagkaliwa, teka… kanan pala talaga. At lahat yata ng sumasakay dito, nagiging Katoliko kahit hindi, iisa lang ang dasal na nasasambit sa buong biyahe, “Dyus ko! Dyus Ko!”

kaya sa susunod na papara kayo ng sasakyan sa Commonwealth, itanong agad sa drayber kung saan ang kanyang paroroonan. Mungkahi din sa kinauukulan na maglagay ng karatula sa ibaba ng tanda na papasok ka na ng Commonwealth Avenue na WARNING: NOT FOR THE FAINT-HEARTED

Advertisements

1 Puna

Filed under kalorkihan

One response to “Commonwealth Avenue: Biyaheng Langit

  1. Lyds78

    Hahaha! Hindi ka pa ba sanay makarating sa langit, hehe!

    Seriously, hindi rin kasi pinagplanuhan ang mga kalye natin, may sobrang lapad tapos biglang kikitid kaya grabe ang trapik pagdating sa mga tinatawag na “bottleneck”.

    Ingat lang sa pagpili ng masasakyan, buti kung biyaheng langit nga, paano kung impiyerno pala?

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Baguhin )

w

Connecting to %s